Gryzonie:
-
Szczury i myszy
- niszczą pokarm, zanieczyszczają go moczem i kałem, powodują szkody gospodarcze,
stanowią zagrożenie dla zdrowia człowieka poprzez przenoszenie zarazków oraz pasożytów
powodujących groźne choroby.
-
Muchy
- występują w pomieszczeniach gospodarczych, hodowlanych i
mieszkalnych, w pobliżu śmietników i gnojowników, wszędzie gdzie resztki jedzenia nie są
zabezpieczone. Zanieczyszczają produkty żywnościowe powodując zakażenia
człowieka i zatrucia pokarmowe. Przenoszą choroby zakaźne, schorzenia grzybicze i pasożytnicze
-
Mrówki faraonki
- wszystkożerne, występują w masarniach, piekarniach,
mieszkaniach itp. Prowadzą społeczny tryb życia, jaja składają samice-królowe.
Niszczą żywność, powodują alergie. Mogą przenosić chorobotwórcze bakterie i
inne mikroorganizmy.
-
Pchły
- Pasożyty zewnętrzne. Odżywiają się krwią żywicieli.
Przenoszą patogeny pomiędzy zwierzętami dzikimi, domowymi a człowiekiem.
Rozpowszechniają choroby, mogą być przejściowymi żywicielami niektórych
tasiemców. Powodują krwawienia, zapalenia skóry, infekcje.
-
Pluskwy
- spłaszczone, ciemnobrązowe ciało. Atakują głównie w nocy,
nakłuwając skórę i ssąc krew. Wydzielina powoduje po jakimś czasie podrażnienia i
pieczenie. Pojawiają się pęcherze, ich rozdrapywanie powodować może zmiany chorobowe skóry.
-
Komary, Meszki
- atakują ludzi i zwierzęta.
Ukłucia mogą powodować zmiany skórne, swędzenie, obrzęki itp.
Sporadycznie przenoszą groźne choroby.
Przykładowe szkodniki magazynowe:
-
Wołek (Sitophilus granarius)
- owad z rzędu chrząszczy. Długość do 4 mm. Barwa czarna, przedplecze i pokrywy skrzydłowe punktowane. Wołek zbożowy jest pozbawiony skrzydeł błoniastych. Żeruje na ziarnie zmagazynowanego zboża. Larwy rozwijają się w ziarnie żyta, pszenicy, owsa, jęczmienia, ryżu, kukurydzy. Uszkodzone przez wołka ziarno traci około 15% masy i nie nadaje się do celów spożywczych.
-
Trojszyk (Tribolium)
- rodzaj owadów rozpowszechniony głównie w krajach klimatu tropikalnego i subtropikalnego, rzadziej spotykany w strefie umiarkowanej.
Najpospolitszym przedstawicielem jest trojszyk ulec (Tribolium confusum), który wyglądem i ubarwieniem przypomina mącznika młynarka, jest jednak znacznie mniejszy, osiąga 3-4 mm długości. Ma brunatne ubarwienie ciała, larwy są białawe, zarówno one, jak i owady dorosłe żywią się zbożem i produktami zbożowymi, suszem roślinnym, a także czekoladą.
-
Strąkowiec Chiński (Callosobruchus chinensis L.)
- chrząszcz barwy czerwonej z bardzo zmiennym deseniem jasnych plamek. Na pokrywach jasne plamy tworzą poprzeczne pasy, długość pokryw jest równa ich szerokości. Głowa czarna, czułki żółtawe u samców grzebieniaste, u samic głęboko piłkowane. Bywa przywożony do naszego kraju z nasionami roślin motylkowych, jednak ze względu na nasz klimat nie rozwija się.
-
Spichrzel Surynamski (Oryzaephilus surinamensis)
- chrząszcz barwy brązowej, o spaczonym ciele pokrytym
drobnymi włoskami. Posiada charakterystyczne dwa podłużne wgłębienia i 6 wyraźnych ząbków
po każdej stronie. Szkodnik przystosowany do życia w pomieszczeniach zamkniętych, gdzie
rozwija się na rozdrobnionych produktach zbożowych a od kilku lat notowany jest na całym
ziarnie, nasionach, rzadziej na przetworach tj. chleb, wyroby cukiernicze.
-
Rybik cukrowy (Lepisma saccharina L.)
- srebrzysty, około centymetrowej długości bezskrzydły owad z
rzędu szczeciogonków (Thysanura). Najczęściej spotykany w domach, piekarniach i innych
ciepłych pomieszczeniach w których może znaleźć pożywienie. Rybik ożywia się ciemność.
Prowadzi nocny tryb życia. Często można spotkać go w łazience. Zjedzą praktycznie wszystko.
Mają zdolność trawienia celulozy, zjadają kleje organiczne, resztki ze stołu, a także martwe
i półmartwe owady.
-
Mklik mączny
- jest motylem nocnym o rozpiętości skrzydeł do 25 mm i ciele
długości około 14 mm. Przednie skrzydła są szare z dwoma charakterystycznymi ciemnymi
zygzakowatymi liniami w części nasadowej i wierzchołkowej. Motyle nie pobierają pokarmu.
Szkodliwe są larwy - gąsienice, które przędą przez całe życie lepkie, jedwabne nici,
którymi zlepiają w grudki ziarno, na którym żerują. Usunięcie splotów
przędzy jest trudne i poŹwoduje dodatkowe straty. Larwy żerują zwykle
tylko w wierzchniej warstwie w oprzędach.